تاجیمی به سرامیک های ظروف Mino و ارتباط آن با مادر هیمنو تویوکاوا می بالد. مادر هیمنو که در دنیای سفالگری شهرت داشت، زمانی که هیمنو تنها چهار سال داشت از دنیا رفت، اما میراث مادرش از طریق لیوان‌های منحصربه‌فرد متعددی که آخرین غذاخوری تویوکاوا را در تاجیمی بهبود می‌بخشد، زنده می‌ماند. در نتیجه ورشکستگی شرکت پدرش در توکیو، هیمنو و خانواده‌اش اخیراً به زادگاهش بازگشتند و باعث شد او لیوان‌های مادرش را به اولین روز دبیرستانش بیاورد تا دوستان جدیدی پیدا کند. او موفق شد توجه یک همکلاسی عجیب و غریب به نام میکا کوکوری را به خود جلب کند که به زودی او را به توکو آئوکی، رئیس باشگاه سفالگری معرفی کرد. هیمنو پس از کشف کمک های مادرش به باشگاه و هنر سفالگری، درخواست کرد که به آن ملحق شود، که پدرش با خوشحالی به آن ملزم شد. هیمنو همراه با میکا و دوست دوران کودکی‌اش، نائوکو ناروسه، در باشگاه سفال‌گری ثبت‌نام می‌کند و تلاش می‌کند تا کار آرزومند مادرش را ادامه دهد و اشتیاق خود را برای ساخت این آثار هنری آشکار کند.